Uygulamalar

Her sektör uygulaması kendi finans modülünü taşır — genel bakış, faturalar, tahsilatlar, giderler ve bir vergi özeti — ve tek başına ayakta durur. Bir otel ya da bir mağaza, satın aldığı uygulamayı çalıştırabilir, fatura kesebilir ve parayı tahsil edebilir; üstüne Muhasebe eklemesi gerekmez.

Muhasebe’yi ekleyip o uygulama için bağlantıyı açtığınızda bu ekranlar ikinci bir rakam kümesi olmaktan çıkar: tek bir defterin, o uygulamaya düşen diliminin salt okunur görünümü olurlar. Asıl dikkat edilecek yer burası. Uygulamalar birbirine rakam gönderip sonra mutabakat yapmaz — ayrı rakam tutmayı tümden bırakır. Senkronize olan iki sistem birbirini tutmayabilir; bunun tutmaması mümkün değildir.

Bu bir tercihtir, varsayılan değil. Bağlantı için Muhasebe’nin kurulu ve ayarın açık olması gerekir; kasasıyla defterini ayrı tutmak isteyen işletme ayrı tutar.

Altta, satış faturası, alış faturası, makbuz ve ödeme birer kez, tek bir yerde tanımlanır ve bütün uygulamalar aynı biçimi konuşur. Para, kendi para birimi ve kendi hassasiyetiyle birlikte, alt birimlerin tam sayısı olarak dolaşır — üç haneli bir dinar, geçtiği her ekranda üç haneli bir dinar kalır; biçimlendiricinin tahmin etmesi gereken bir şey değil.